“Ik gebruik zelf een rolstoel, maar dat heeft me in mijn leven op geen enkele manier gehinderd. Het heeft me alleen meer uitgedaagd om dingen anders te doen. En dat is ook de essentie waarom ik ervoor kies een kans te geven aan mensen die competent zijn en tegelijkertijd een kans te weinig hebben gehad op de arbeidsmarkt. Ik neem ze op in mijn bedrijf en samen ontwikkelen we mooie dingen. Ze hebben net als ik iets te bieden, ze hebben kwaliteiten en die kwaliteiten heb ik nodig in mijn bedrijf en als we beide aspecten combineren, hebben we alles!”

“Wij adverteren nooit. Potentiële kandidaten vinden ons via internet of ‘horen over ons’. Mensen komen naar ons toe. En als ik iemand nodig heb, informeer ik mijn netwerk. Ik heb een groot professioneel netwerk en een privé-netwerk. Soms neem ik contact op met de lokale sociale dienst, soms informeer ik ook mijn privé-netwerk. Er is altijd wel iemand, een nicht of een neef die een leuke baan zoekt. Actief werven is voor mij niet nodig, we zijn goed zichtbaar en vindbaar.”

“Als mensen dan op gesprek komen, vraag ik ze gewoon om een dag bij ons te komen werken, een opdracht uit te voeren, samen met ons en te laten zien wat je kunt. We hebben één keer deze hele werkdag online gedaan. Dennis is gezegend met Agorafobie en het vinden van een baan op de arbeidsmarkt was voor hem een hele uitdaging. Hij is een ervaren webdesigner en heeft meer dan honderd brieven verstuurd naar bedrijven waarin hij zich aanbood als webdesigner. Ik denk dat ik nummer 165 was. Wij nodigden hem uit voor een digitale koffie en een online werkdag. Er was een klik en we boden hem een proefperiode van drie maanden aan. In die periode werd ons van twee kanten duidelijk dat we mogelijk een mooie match zouden zijn.

Het zit zo, je kunt webdesigner zijn terwijl je in je bed ligt, als dat de manier is waarop je het beste functioneert, is dat wat mij betreft prima. Laat ik ook het voorbeeld van Margot geven. Zij was ontzettend zenuwachtig voor deze ‘kennismakingswerkdag’. Ik heb echt heel wat tijd moeten nemen om haar een ontspannen gevoel te geven. Zelfs voor mij was het een echte uitdaging om haar op haar gemak te stellen. Uiteindelijk lukte het haar en liet ze die dag heel goed zien wat ze aan capaciteiten in huis had. We hebben haar aangenomen en ze is een aanwinst. Door haar uitstekende werk als grafisch ontwerpster hebben we nu twee tijdschriften extra waarvoor we de vormgeving doen.”

“Aanpassingen speciaal voor hen waren niet nodig. Mijn medewerkers kunnen tot 09.30 uur ‘s ochtends beginnen en tot 18.00 uur ‘s avonds werken. Ze werken allebei een beperkt aantal uren, zes uur per dag. Dat is de enige aanpassing, maar ik heb nooit de wens gehad om ze fulltime te laten werken. Dennis’ werkplek kan ook gezien worden als een aanpassing, niet voor ons, wij vinden het wel cool dat hij zo werkt, thuis en soms in zijn bed.”

“Mijn medewerkers met een beperking ondervonden problemen bij het vinden van een baan. Ik heb ze de kans gegeven om hier te werken, ik ben blij met ze, en ze zijn blij om hier te werken. Het maakt ze loyale, betrokken en betrouwbare medewerkers. Dennis’ hyperfocus leidt tot een afname van de werkdruk van zijn collega’s, en onze totale resultaten nemen toe doordat alle medewerkers plezier in hun werk houden. Margot’s competentie en betrokkenheid leidt tot meer klanten en betere resultaten. Beiden worden volledig geaccepteerd in de groep. Door hun bekwame en vertrouwde manier van werken worden hun ‘gewoonten’ geaccepteerd; het creëert een hoge mate van tolerantie bij alle medewerkers.”

“Plaats van handeling: Webdesign en grafisch ontwerp bedrijf Verteller: Nadia, eigenaar van het bedrijf Synopsis: Dennis, en Margot, werknemers met een beperking, respectievelijk werkzaam als webdesigner en grafisch ontwerper”

“We zijn allemaal gelijkwaardig en we doen het allemaal samen. Elkaar aanvullen brengt je ook verder. We werken samen met een nadruk op elkaars kwaliteiten en dat leidt tot mooie resultaten. Tegelijkertijd ben ik het die zaken als huur of een andere uitdagingen of problemen moet oplossen, als eigenaar van deze onderneming. Toch zie ik het zo: mijn mensen werken niet voor mij, ik heb mensen met wie ik de eer heb samen te werken. Ik geloof in gelijkwaardigheid en het maken van de mooiste dingen als je samenwerkt. Als dingen niet goed gaan, ben ik het die dat moet uitzoeken, die de verantwoordelijkheid heeft om dingen op te lossen, samen.”

“We werken nauw samen met UWV, we hebben goede contacten met een van hun relatiemanagers. Ik weet het, het aannemen van personen met ‘speciale behoeften’ betekent veel papierwerk. Geen pretje, maar als je rekent, kom je erachter hoeveel je eraan hebt; het is de moeite waard om je tijd aan te besteden. Ik heb een no-risk verzekering voor werknemers met een beperking die ik goed vind. Deze no-risk verzekering garandeert het salaris van mijn werknemers wanneer deze uitvallen een ziekte of aandoening. Het kan net die extra steun zijn die je nodig hebt wanneer je overweegt een persoon met een beperking in dienst te nemen. Ik heb die verzekering, maar heb er nog bijna nooit gebruik van gemaakt.”

“Ik heb zowel Dennis als Margot zien groeien in de tijd dat ze hier werken. Ze hebben nu de kracht en ze voelen zich vrij genoeg om voor hun eigen ideeën, hun eigen mening te staan. Voor mij is dat het grootste compliment dat je als werkgever kunt krijgen; als je mensen zich veilig voelen om commentaar te leveren op jouw ideeën, om je te voorzien van hun eigen, afwijkende mening en zo je producten alleen maar beter kunt maken.”

“Het hebben van collega’s met een bijzondere uitdaging in je team maakt je wereld groter; het creëert een grotere klantenkring, want ook je klanten verschillen. In feite verhoogt het aannemen van medewerkers met een beperking de omzet. Hoewel impact maken voor mij belangrijk is, moet ik uiteindelijk een goede omzet maken. Zonder een positieve omzet, zonder winst te maken, zou ik het als bedrijf niet lang volhouden. Ik ben in de eerste plaats een mens en in de tweede plaats een ondernemer. Het is een klassieke win – win – win situatie. Onze klanten verwachten kwaliteit van ons, dat is wat we ze geven. En tegelijkertijd maken onze klanten de wereld mooier voor iemand anders, iemand met een beperking die in mijn bedrijf werkt. Welke klant zou dat niet willen? En voor mij, voor ons, heeft het hebben van collega’s met een beperking mijn geest geopend, de stress binnen het team verminderd en mijn omzet verhoogd. Dit is wat samen delen ons brengt!”

“Als mijn verhaal mijn collega-eigenaren van bedrijven stimuleert, stel ik voor dat ze hun deuren openzetten en in actie te komen. Een eerste aanbeveling van mijn kant: houd je vacatureteksten kort, hoe langer je ze maakt, hoe meer mensen je uitsluit. Een tweede aanbeveling: bied mogelijke kandidaten een dag in je bedrijf aan, en maak je geen zorgen over privacy. Stel je kandidaat en jezelf in staat om de mogelijke match te verkennen. En dan last but not least, zet je ego op de invalidenparkeerplaats en vraag hulp, vind niet zelf het wiel uit. Wij, ondernemers kunnen het samen, met een beetje hulp van de buurman. En nog iets, wees eerlijk over de capaciteiten van je werknemers. Geef ze alleen complimenten als daar een reden voor is, anders betekent je compliment niets.”