“Allereerst ben ik ervan overtuigd dat als je een goed lopend bedrijf hebt en daarmee je brood kunt verdienen, je ook anderen moet helpen, zoals bijvoorbeeld mensen met een beperking. En hun kansen geven zorgt voor meer loyaliteit, ik kan hen ook meer vragen, bijvoorbeeld om over te werken. Ze zijn meer bereid tot een extra inspanning omdat ze iets terug willen doen. Ook wordt het in deze arbeidsmarkt steeds moeilijker om goed personeel te vinden, en voor mij betekent het dat ik ze nog sneller een kans geef om te beginnen. Maar, deze reden is nooit mijn eerste insteek geweest.”

“Jelle, mijn werknemer, begon eerst met een stage. Dat was voor hem belangrijk omdat niet duidelijk was of betaald werk haalbaar was. Hij was op school opgeleid tot elektricien, maar ik herinner me dat Jelle in het begin kampte met angsten en stress vanwege zijn autismespectrumstoornis. En er was geen reden voor zijn angsten, hij was zeer gemotiveerd en een veelbelovende kandidaat voor het werk in mijn bedrijf. Ik moet wel toegeven dat Jelle’s productiviteit in het begin duidelijk onder de maat was. Het voordeel was dat ik als werkgever recht had op loonkostensubsidie voor productiviteitsverlies. Dat maakte het voor mij gemakkelijk om Jelle een kans te geven als werknemer aan de slag te gaan. Ik besloot geen functieomschrijving te maken, ik wilde Jelle alleen in staat stellen zijn eigen toegevoegde waarde te bewijzen.”

“Op een gegeven moment dacht ik dat het beter ging en probeerde ik Jelle alleen naar bouwplaatsen te sturen. Dit bleek geen goed idee, na twee dagen viel hij uit en keerde pas naar anderhalve week terug. Ik vermoed dat het kwam doordat ik hem alleen stuurde, maar Jelle heeft dit nog niet bevestigd. Ik weet nu dat ik zulke dingen niet meer moet proberen, het zorgt alleen maar voor vertraging en verlies van rendement.”

“Ik wil Jelle niet anders behandelen dan anderen. Iedereen heeft moeilijkheden en dingen die hij niet graag doet, en daar moet ik als werkgever rekening mee houden. Bij Jelle is de impact echter groter. Waar een ander maar één keer ‘vloekt’ en dan weer verder gaat, heeft Jelle meer tijd nodig om dingen te accepteren. Al moet ik zeggen dat dit nu minder aanwezig is dan in het begin. En, alle collega’s zijn op de hoogte van de situatie, er is veel begrip op de werkvloer. Dat waardeer ik zeer. Zijn collega’s verzorgen vaak de communicatie met mij, ze vertellen me bijvoorbeeld dat hij nieuwe werkschoenen nodig heeft. Zij nemen deze rol op zich omdat ze weten dat Jelle moeite heeft om met mij te communiceren omdat hij bang is iets verkeerd te doen. Hij heeft bijvoorbeeld een keer de bestelwagen beschadigd, en ik heb geprobeerd dit met humor op te lossen, maar ik kwam er al snel achter dat dit bij Jelle niet werkt. Dat betekent dat ik heel bewust moet zijn van mijn eigen communicatie, ik oefen en leer nog steeds!”

“Subsidies en instrumenten van de overheid zijn lastig om te regelen. Tijdens zijn stage heeft het bijvoorbeeld veel tijd gekost om die loonkostensubsidie te ontvangen. Toen waren zijn stage-uren opgebruikt en kon Jelle niet meer verder, ik kon geen gebruik meer maken van zijn diensten. Alleen door tussenkomst van de dienstverlener kreeg ik deze subsidie. En ik heb nog steeds steun van de dienstverlener nodig als ik aanvragen en andere administratieve papieren in verband met Jelle moet invullen. Ik ben daar blij mee, maar het zou veel logischer zijn als dit automatisch zou kunnen.”

“Als ik opdrachten verdeel, gebruik ik foto’s in Whatsapp. Dit werkt voor iedereen heel goed en tegelijkertijd sluit het aan bij de behoefte van Jelle, het maakt dat hij op dezelfde manier behandeld wordt als zijn collega’s. Ik merk nu, na verloop van tijd dat aanpassingen minder nodig zijn. Waarschijnlijk komt dat omdat ons gedrag nu zo is ingebakken in de werkwijze van ons allemaal, dat het lijkt alsof aanpassingen niet meer nodig zijn. Interessant is ook dat een van de vaste leveranciers zijn werkwijze ook heeft aangepast, als ze met Jelle samenwerken. Waar anderen een praatje maken in de winkel en de bestelbon en levering moeten controleren, loopt Jelle binnen en haalt de bestelling op en vertrekt. Deze specifieke leverancier weet dit en past zijn werkwijze aan. Voor mij is dit zelfs winst, want het kost minder tijd als Jelle de bestelling ophaalt.”