“Het is ongeveer vijftien jaar geleden dat we benaderd werden door deze dienstverlener voor mensen met een beperking. Ik herinner me nog hun eerste introductiezin: ‘We hebben jongeren met een beperking die graag willen werken, en we zijn ervan overtuigd dat ze het goed kunnen doen in uw bedrijf.’ Waarom niet, dachten we, we hebben geen idee wat het voor ons betekent, maar we staan open om deze jongeren een kans te geven.”

“Na enkele proefdagen, waarbij we onze toekomstige collega’s leren kennen en zij kennismaken met het werkgebied en hun toekomstige collega’s, tekenden we een leercontract voor zowel Reinhard als Simon. Ze hadden allebei een soort inclusieve leerperiode. Dit betekende een gedeeltelijke opleiding waarbij ze slechts enkele delen van een sportwinkel mochten leren, gecombineerd met beperkte schoolvereisten. Het werd allemaal aangepast aan hun prestatievermogen, terwijl anderen alles moesten leren. Voor ons en voor hen was deze fase intensief en duurde lang, omdat we moesten ontdekken wat werkte en wat niet. Gelukkig werden we ondersteund door deze dienstverlener die ons informeerde over alle mogelijkheden voor ondersteuning en financiering.”

“Zowel Simon als Reinhard werden zeer open ontvangen door ons personeel in de verschillende winkels. We wilden echt voor dit nieuwe avontuur gaan en beide deze kans geven. Al snel ontdekten we dat het enige inspanning zou vergen om de juiste afdeling voor hen te vinden; de juiste afdeling vanuit ons oogpunt, vanuit hun oogpunt en vanuit het oogpunt van de klanten. Dit kostte wat tijd. Laat me een voorbeeld geven. Bijvoorbeeld, Reinhard is een langlaufer, hij heeft enorme kennis van alle verschillende producten en hun gebruik. Het was ons idee om hem deze uitrusting in de winter te laten verkopen, toen kwamen we erachter dat onze klanten niet overtuigd waren van zijn expertise, en moesten we een andere afdeling voor hem vinden om zijn opleiding voort te zetten.”

“Hun taak was om te leren, te verbeteren en hun individuele doelen voor beroepsopleiding te bereiken. Voor ons was het allemaal een nieuwe ervaring, we waren nog nooit het pad opgegaan om tieners met een beperking op te leiden. Onze kennis was beperkt en onze verwachtingen open en onzeker, maar hun vriendelijkheid en motivatie maakten het voor hen gemakkelijk om deel uit te maken van het team. Het was hetzelfde met klanten.

“Simon en Reinhard hadden soms meer ondersteuning nodig, wat meer tijd van ons personeel vergde. Bijvoorbeeld, Reinhard had veel kennis van langlaufen, maar toen hij naar andere afdelingen ging, had hij veel ondersteuning nodig om informatie te geven over producten en hoe ze te gebruiken of te presenteren. We werden hiervoor gecompenseerd met een subsidie van het Ministerie van Sociale Zaken.”

“Gedurende deze hele periode werden we ondersteund door deze dienstverlener die ons in contact bracht met de twee jongeren. Ze ondersteunden ons bij het combineren van onze verwachtingen en de eisen van de beroepsschool. Ze maakten productposters voor de school en de presentatie van goederen werd geoefend, en specialistische kennis van materialen werd herhaald. Dit hielp ons om ons te concentreren op de taak om vooruitgang te boeken in ons dagelijkse werk als verkoopeducators. Ik was opgelucht dat het niet verplicht was voor beiden om alle afdelingen te doorlopen. De focus kon worden gelegd op de afdeling die ze het leukst vonden. Interessant genoeg was dat voor beiden bergsport. Het was indrukwekkend hoe zij beiden in staat waren om schoenen op een sportieve, informele manier aan de klant te presenteren, dit werd gedaan met één hand en de andere arm als ondersteuning.”

“Als er een geschikte kandidaat naar voren komt, zijn we opnieuw bereid iemand aan te nemen die ondersteuning nodig heeft”

“Simons werkplek werd aangepast door een camera en scherm op zijn tafel te installeren, zodat het voor hem gemakkelijker was om kleine letters en cijfers te lezen. Deze aanpassing werd gedeeltelijk gefinancierd door de verzekeringsmaatschappij, de lokale overheid en het Ministerie van Sociale Zaken. Reinhard had geen enkele aanpassing nodig.”

“Na hun opleiding hebben we hen beiden als reguliere medewerkers aangenomen. In vergelijking met Simon duurde het wat langer voordat Reinhard zijn getekende leercontract kreeg. Dat is nu meer dan tien jaar geleden, en ze werken allebei graag hier. Simons rol is om klanten te adviseren op het gebied van bergsport. Dit omvat bergschoenen, rugzakken, slaapzakken en alles wat met bergsport te maken heeft. Reinhard is gespecialiseerd in de verkoop van klimartikelen, wat advies aan klanten, het bestellen van artikelen, het aanvullen van merchandise en het labelen van producten omvat.

“We kunnen nog steeds rekenen op de ondersteuning van de dienstverlener; we zijn blij met hun specialistische kennis en actieve houding. Tegelijkertijd maken we er maar weinig gebruik van. Reinhard en Simon hebben ook de mogelijkheid om contact met hen op te nemen als ze vragen hebben.”

“We zijn nu op het punt gekomen dat Simon en Reinhard voor 100% zijn geïntegreerd in het bedrijf. En als er een geschikte kandidaat naar voren komt, zijn we opnieuw bereid iemand aan te nemen die ondersteuning nodig heeft. Natuurlijk betekent dit enige inspanning, maar de arbeidsmarkt als geheel is erg uitdagend als het gaat om het vinden van gekwalificeerd personeel.”

“We hebben nu de positieve resultaten van deze beslissing kunnen oogsten. We zouden het zeker opnieuw doen. We hebben nu vier medewerkers met een beperking. Sterker nog, we vragen onze dienstverlener om mensen met een beperking voor te stellen aan vacatures in ons bedrijf. Ik kan mijn mede-ondernemers alleen maar aanbevelen om integratieve werkplekken aan te bieden. Het is een verrijking voor de samenleving, het team en het hele bedrijf. En het is ook economisch de moeite waard.”