“Het was tijdens de kerstperiode en het aantal bestellingen nam toe. We konden de producten niet meer zelf inpakken, dus gingen we op zoek naar een inpakker. Toen zag ik op televisie een goed voorbeeld van werkgelegenheid, waar een bedrijf iemand met een handicap in dienst heeft genomen die relatief eenvoudig werk doet en daar blij mee is. Misschien is dat iets voor mijn bedrijf? Waarom het niet eens proberen! Het duurde even voordat ik wist waar ik terecht kon, maar toen vond mijn collega deze organisatie die gespecialiseerd is in het helpen van mensen met een handicap bij het vinden van een baan. Ze namen snel contact met ons op, ontdekten wat voor soort werknemer we zochten en stuurden ons twee kandidaten. De eerste kandidaat vond de locatie van het werk niet leuk, de tweede vond de specifieke kenmerken van de baan erg leuk en had al eerder een soortgelijke werkervaring gehad. We besloten voor de tweede kandidaat te gaan en dat was Ugnė.”

“Gelukkig kwam er in de eerste werkweek een jobcoach van deze organisatie langs. Hij was een grote steun. Hij legde ons uit met wie we contact moesten opnemen om alle administratieve details te regelen die komen kijken bij het aannemen van iemand met een beperking. De jobcoach legde ons uit dat we in aanmerking zouden komen voor financiële steun en we namen contact op met het arbeidsbureau voor deze financiële steun. Op korte termijn kregen we voor 3 maanden een subsidie van 50 procent van het salaris. Ik moet toegeven dat het proces om iemand met een handicap in dienst te nemen iets langer duurt omdat er meer papierwerk nodig is. Maar tegelijkertijd is dit de manier om de financiële steun te ontvangen die we in het begin konden gebruiken voor haar begeleidingsproces.”

“De eerste werkweek begon met de jobcoach die ons hielp om met Ugnė te communiceren. Dit was een openbaring voor ons. Als je haar bijvoorbeeld vertelt dat je om 10 uur op kantoor bent, zal ze precies om 10 uur op je wachten, maar als je eerder of onaangekondigd komt, raakt ze geïrriteerd. Als je dat eenmaal weet, begrijp je waarom ze geïrriteerd reageert als je iets anders doet dan gezegd.”

“De jobcoach heeft ons ook geholpen om te begrijpen wat er aangepast moet worden zodat ze zich comfortabel voelt en de baan als inpakker kan uitvoeren. Het was interessant om te zien wat er moest worden aangepast. Het waren eigenlijk alleen details die aangepast moesten worden. De werkkamer moest zo worden ingericht dat er alleen essentiële en noodzakelijke informatie zou zijn. En Ugnė hoefde maar een beetje te lezen om er snel achter te komen welke producten waar staan en welke verpakking daarvoor moet worden gebruikt. De oplossing hiervoor was heel eenvoudig: we markeerden de verschillende producten in aparte kleuren. Op de flessen hebben we pictogrammen van waterdruppels om aan te geven hoeveel druppels er in de flessen moeten.”

“In het begin hield de jobcoach Ugnė’s werk in de gaten om er zeker van te zijn dat ze de vereisten en de te volgen procedures begreep. Ze was erg gemotiveerd om het werk te leren. Na een half jaar kon de jobcoach nog maar één of twee keer per week komen om te controleren of alles in orde was. Nu kan Ugnė zelfstandig werken. Ook werkte Ugnė in het begin langzaam. Het kostte haar tijd om te leren hoe ze de dozen moest vouwen en hoe belangrijk elk detail in de verpakking was. De sticker moet bijvoorbeeld op een bepaalde plek geplakt worden, zodat het pakket er mooier uitziet. Nu is Ugnė onze inpakexpert en is ze erg begaan met details, houdt ze van concreetheid en stabiliteit. Eerst wilden we haar een salaris geven dat gerelateerd was aan haar productie. Na een tijdje werd duidelijk dat haar productiviteit zich niet ontwikkelde en toen hebben we besloten om haar een vast salaris te betalen.”

“Het hebben van een collega met een handicap had invloed, al was het maar een beetje. Het gaat om kleine dingen en als je ze eenmaal weet, is het makkelijk om ze te bedenken en te doen. Als we bijvoorbeeld iets willen veranderen in de werkomgeving en we willen voorkomen dat de irritatie toeneemt, moeten we eerst bedenken hoe we dat aan haar kunnen aankondigen. We hebben ooit de plaats van de magnetron in de keuken veranderd. Voor ons was het geen groot probleem, maar voor Ugnė was het een echte verandering, ze was niet blij met die verandering en klaagde er een tijdje over. Nu kondigen we voorzichtig aan dat er in de toekomst veranderingen zullen worden doorgevoerd, dan geven we haar wat tijd om zich in te leven in het idee en dan informeren we haar weer vlak voordat we de daadwerkelijke veranderingen doorvoeren.”

“Ik ben tevreden met mijn keuze om Ugnė een baan aan te bieden. Het voelt goed, het is de emotionele voldoening om iets goeds te doen voor de maatschappij. En ik heb veel gratis reclame gekregen sinds ik haar in dienst heb genomen. Dit was totaal onverwacht. Voor mij heeft de sterkste toegevoegde waarde van het in dienst nemen van Ugnė te maken met het feit dat ze een gemotiveerde werknemer is van wie je weet dat ze niet over een paar maanden wegloopt en de baan waardeert. Voor mij is mijn eerste impulsieve reactie omgezet in weloverwogen acties die ertoe hebben geleid dat ik nu al drie mensen met een handicap in mijn team heb als inpakkers. Mensen met een handicap namen direct contact met ons op en stelden zichzelf voor. In de toekomst denken we misschien na over een functie als boekhouder en we hebben al een persoon met een handicap die contact met ons heeft opgenomen en die zegt dat hij graag bij ons team wil komen en boekhouder wil worden. Ik zou zeggen, laten we ervoor gaan!”